Dzięcioł białoszyi

rodzina:
dzieciołowate

opis:
Długość ciała: 22-25 cm
Bardzo podobny do dzięcioła dużego, od którego różni się przede wszystkim białymi bokami głowy i szyi, oraz czarnym paskiem po bokach szyi, który nie łączy się z czarnym wierzchem głowy. Ponadto podogonie różowe a nie czerwone, a skrajne sterówki są czarne z kilkoma małymi, białymi plamkami. Samiec ma na potylicy dużą czerwoną plamę.
Dzięcioł białoszyi zaczął kolonizować nasz kraj w końcu lat 70. ubiegłego wieku i od tego czasu poszerzył zasięg na całą południowo-wschodnią część kraju, z pominięciem Karpat.

miejsca:
Małopolska (z wyłączeniem Karpat), Lubelszczyzna i znaczna część Kieleckiego i Górnego Śląska; wzdłuż doliny Wisły sięga do Warszawy. Stwierdzony też na kilku stanowiskach poza zwartym zasięgiem

siedlisko:
Zadrzewienia, szpalery drzew, stare parki, cmentarze, ogrody i sady w miastach i wsiach lub ich pobliżu

liczebność:
Nieliczny ptak lęgowy

gniazdo:
Dziupla wykuta w drzewie liściastym lub owocowym zwykle kilka metrów nad ziemią

lęg:
3-8 białych jaja. Wysiadywanie 10-12 dni. Młode opuszczają dziuplę po ok. 24 dniach

pokarm:
Różne owady i ich larwy, pajęczaki, ślimaki, także owoce i nasiona

wędrówki:
Osiadły

ochrona:
Gatunek chroniony, wymieniony w Dyrektywie ptasiej