rodzina: czaplowate
opis: Długość ciała: 85-100 cm
Ptak wielkości czapli siwej, ale o smuklejszej sylwetce z długą, esowato wygiętą szyją. Ubarwienie białe. W szacie godowej na grzbiecie wyrastają długie pióra ozdobne, dziób jest czarny a nogi czerwonawe. Ptaki nielęgowe i młode mają dziób żółty, a nogi żółtawobrązowe.
Czapla biała, dawniej rzadka, wraz ze wzrostem europejskiej populacji stała się u nas regularnym gościem, zwłaszcza w okresie polęgowym, a w południowej Polsce tworzy jesienią znaczne koncentracje liczące nawet ponad sto osobników.
miejsca: Gniazduje tylko na kilku stanowiskach: regularnie w Parku Narodowym Ujścia Warty i na zb. Jeziorsko, a sporadycznie w dolinach Biebrzy i Nidy
siedlisko: Lęgnie się na zbiornikach zaporowych i terenach zalewowych w dolinach rzecznych, a także na stawach hodowlanych, zwykle w towarzystwie innych czapli
liczebność: Skrajnie nieliczny ptak lęgowy. Zwykle gniazduje kilka par, wyjątkowo w roku 2002 - ok. 28 par
gniazdo: Zwykle kolonijna, ale może też gniazdować pojedynczo. Gniazdo w trzcinach, na krzewach lub drzewach w postaci platformy z gałęzi, łodyg i liści
lęg: 3-5 niebieskawych jaj. Wysiadywanie25-26 dni. Młode osiągają lotność po 6-9 tygodniach
pokarm: Różne zwierzęta wodne: ryby, płazy, gady, skorupiaki i owady, także drobne zwierzęta lądowe
wędrówki: Wędrowna. Przylot: III-IV, odlot: VIII-XI. Bardzo nielicznie zimuje, zwłaszcza na południu kraju
ochrona: Ptak chroniony; wymieniony w Dyrektywie ptasiej; może być strzelana na stawach hodowlanych jako szkodnik rybacki
|||
rodzina: czaplowate
